4/3/2007 - Hüseyin Ataman

Geçen hafta memleketime (Beytüşşebap) gittim.Hüseyin dayım (65) çok ağır hastaydı.Perşembe günü gece 23:00'de çıktık Antep'den sabah 07:30'da Cizre'deyiz. Oradan da Beytüşşebap'a ayrı bir araçla çıktık yola.Biz kıvrımlı yolları,sarp uçurum kenarları ve gürül gürül akan suya eşlik ederek tırmanırken başka bir araçlada zıt yönden dayımı taşıyan araç yanımızdan geçip gitmiş.Meğer cuma sabahı dayım iç kanama geçirmiş ve derhal Diyarbakır Dicle Üniversitesi Araştırma Fakültesine sevk etmişler.Biz üç gün dayımlarda kaldık annemle.Dayı kızları;Sadet,Sevim,ve Sevda gözleri ağlamaktan kızarmış,halsiz ve üzgün bir şekilde karşıladılar bizi.Annem zaten taa Antep'deyken başlamıştı ağlamaya.Annemi Beytüşşebap'da çok severler.Bizi görünce hepsinin morali biraz düzeldi.Üç gün sonra Diyarbakır'a gittik.Dayıoğlu Sadi ve amcasının oğlu yani İsmail dayımın oğlu Mehmet orada dayıma refakat ediyorlardı.Yoğun bakımdaydı.Kanaması bir gün önce durmuş..Dayım çok sevindi,"Gül ,iki gece kalın yanımda" dedi.Dayıoğullarını istirahata gönderdik.Zaten uykusuz 4 gün ve kan lazım,ilaç lazım,röntgen,ultrason derken onları çarpmış,saç sakal birbirine karışmıştı.Biz iki gece refakat ettik.Vedalaşmamız hazin geçdi.Duygulu sahneler yaşandı.

      6 gün dükkana Sadakat baktı.Yokluğumu hiç belli etmemiş. tüm müşteriler onu methedip durdu.Ben; göğsüm kabararak "benim tüm dostlarım böyle keşke diğerlerinide tanıyabilseydiniz,altın gibilerhepsi "dedim.

      Hüseyin dayım Pazartesi taburcu edilecekti ama yine bir kanama geçirmiş canımız sıkıldı yine.Hastanede refakat yeni bir bakış açısı kazandırıyor insana.

      Bu arada birşey çok ilgimi çekti.Yerel bir Televizyonda bir günde farklı zamanlarda/yerlerde 4 değişik yerde içinde bir miktar para bulunan cüzdan bulunduğu sahibinin .......................'nolu cebi araması talep edilen alt yazılar geçip duruyordu.Çok hoşuma gitti.

8/3/2007 - günaydın

15/3/2007 - İnşallah

16/3/2007 - HAYIRLI CUMALAR

20/4/2007 - tanışmak istiyorum